AZ
RU
Niyə danmadın
Bu qələm deyir ki, elin, xalqınam,
Yazıram dərdləri, yaman dalğınam,
Daşaram çay kimi, dəli, çılğınam,
Bu hissi, duyğunu, niyə qanmadın?...
Görənlər görməli, yazan yazmalı,
Əkənlər əkməli, qazan qazmalı,
Düzülən misranı yozan, yozmalı,
Qorunu üflədim, niyə yanmadın?...
Səsimə səs qat ki, səsim ucalsın,
Axma sən ey zaman, vaxtım daralsın,
Çalışma ey fələk, ömrüm qaralsın,
Qan içən həyatsa, niyə anmadın?...
İlhamı alıram dərdi-sərimdən,
Rəssamam, söz edim dərd əsərimdən.
Baxdıqca sabaha bu səhərimdən,
Sözümə şəkk edib niyə xamladın?...
Bilirsən, yazıram, haqqın səsiyəm,
Kimsəsiz hər kəsin, bir kimsəsiyəm,
Özüm də bilmirəm kiməm, nəçiyəm,
Sözü sözlə dedim, niyə sanmadın?...
Bilənlər bilir ki, bu söz mənimdir,
Qəlbimdə alışan bu köz mənimdir,
Zamanla çırpışan bu öz “Mənim”dir,
Şairsən yolun bu, niyə danmadın?...
Təranə Şəms.30.05.2018
